Animalsunited header

Inlandtaipan


Naam: Inlandtaipan inlandtaipan
Lengte: Tot 250 cm
Voedsel: Voornamelijk knaagdieren
Leefomgeving: Australië
Soorten: Er zijn 3 soorten taipan bekend
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Reptielen (Reptilia)
  • Orde: Schubreptielen (Squamata)
  • Familie: Koraalslangachtigen (Elapidae)
  • Geslacht: Inlandtaipan (Oxyuranus microlepidotus)

Inlandtaipan

De inlandtaipan, Oxyuranus microlepidotus, een bijzonder gevaarlijke slang. Met een lengte van maximaal 250 cm, de gave om van kleur te veranderen en daarnaast maken ze het sterkste gif van alle slangen. Genoeg om te bespreken over deze wonderlijke dieren.

inlandtaipanKenmerken

De inlandtaipan is een opvallende slangen soort. Ze kunnen erg lang worden, ze worden gemiddeld zo’n 180 cm lang, maar er zijn ook exemplaren bekend van wel 250 cm. De huid bestaat geheel uit schubben. Veel schuine schubben zijn voorzien van een donkerdere kleur dan de andere schubben, hierdoor verschijnt er een bepaald patroon over het gehele lichaam van de slang. De slang past zich aan aan het seizoen en kan daarbij verkleuren van een donkere grijze kleur naar een bruin tot licht groene kleur. De zijkanten en staart hebben een andere, vaak donkerdere, kleur dan de rug. Ook de nek en de kop zijn vaak donkerder van kleur. In de zomer kleuren de schubben donker bruin, in de winter zijn de schubben overwegend zwart. De kleur aanpassing zorgt voor een groot voordeel, vooral in de wintermaanden. Een slang is koudbloedig en heeft de zon nodig om op te warmen. In de winter worden de schubben donkerder van kleur om zo nog meer licht op te kunnen vangen. Zo zijn ze sneller opgewarmd en houden ze meer energie over voor belangrijke zaken, zoals het zoeken van prooien. In de zomer nemen de slangen een veel lichtere kleur aan om zo oververhitting te voorkomen.
Ze hebben niet bijzonder grote, maar wel erg opvallende ogen door de gekleurde ring rond de pupil.

Leefomgevinginlandtaipan4

De inlandtaipan komt uitsluitend voor in Australië. Daar leven ze voornamelijk in de woestijn in midden van het werelddeel. Vooral in het Noordelijk Territorium en het westen van Queensland worden de taipans gesignaleerd. Daar zoeken ze vaak dekking in het dichte struikgewas, in een oud hol van een ander dier of in scheuren in rotsen. Doordat ze erg schuw zijn is het belangrijk dat de leefomgeving voldoen schuilplaatsen biedt. Ze zwerven rond en kiezen zelden voor één vast verblijfplaats. De inlandtaipans zijn dagactief en laten zich vooral in de vroege ochtend zien tijdens de jacht naar een prooi of de zoektocht naar een nieuwe schuilplaats. In de wat koelere periodes zijn de inlandtaipans ook in de avond schemering actiever.

Eetgewoonte

Een inlandtaipan leeft voornamelijk van knaagdieren, maar er wordt ook op andere kleine zoogdieren en zelf op vogels gejaagd. Vooral de langharige rat, Rattus villosissimus, is een favoriet hapje. Deze ratten familie kennen een zogenoemde “boom-and-bust” periode waarin de aantal tot een ongekend aantal stijgen. De rattenplaag zorgt voor veel voedsel voor de inlandtaipan. Dankzij de plaag kunnen de inlandtaipan zich ontzettend vol en dik eten. Als de aantallen ratten weer afnemen, het weer kouder wordt en ook andere prooien steeds schaarser worden, dan hebben de inlandtaipan nog een hele voorraad opgeslagen vet om op te maken tot de nieuwe explosie ratten begint.
De inlandtaipan leeft vaak in de buurt van een (drooggevallen) rivier, omdat ze dan verzekerd zijn van prooien.
Dankzij de bijzonder gevoelige tong, signaleren ze moeiteloos prooien in de omgeving. De prooi wordt opgejaagd tot in de eigen schuilplaats. Vaak slaat de inlandtaipan pas daar toe. De meeste giftige slangen vallen aan bijten één keer en trekken zich vervolgens terug totdat de prooi dood is. De inlandtaipan is anders, ze vallen aan en blijven vervolgens doorbijten. Zo zijn er gevallen bekend waarbij een inlandtaipan 7 keer bijt tijdens een aanval.

inlandtaipan3Gif

De inlandtaipan staat, na verschillende testen op muizen en ratten, op nummer 1 als het gaat om giftige slangen. De tests (LD50) zijn misschien niet geheel eerlijk, want er zijn slangen die het gif speciaal tegen een soort hebben ontwikkeld (zo kan een katslang een muis zo vaak bijten als mogelijk. De muis zal gewoon blijven leven. Bij de katslang een gekko, dan zal de gekko binnen enkele ogenblikken dood zijn), maar op deze manier hebben wetenschappers een richtlijn.
De meeste giftige slangen bijten eenmaal tijdens een aanval en zoeken vervolgens dekking om zelf niet gewond te raken. Het gif van een inlandtaipan is zo krachtig en werkt zo snel dat ze de pooi bijten en vervolgens vast kunnen houden totdat de prooi dood is. Ze lopen immers zelf amper tot geen gevaar om zelf gewond te raken. In één enkele aanval kunnen ze wel 7 keer bijten.
Het gif bestaat uit een grote hoeveelheid neurotoxine. Neurotoxine zorgt ervoor dat spieren, inclusief het hart niet meer worden aangestuurd, je kan ze dus niet meer bewegen. Na een beet heb je vrijwel direct tegengif nodig.
Wat is het gevaar voor ons mensen? We lopen weinig tot geen gevaar. Een inlandtaipan is een verlegen en bang dier en laat zich zelden zien en als ze zich wel laten zien zijn ze zelden agressief en vluchten ze snel weg. Bij de enige bekende aanvallen op mensen zijn geen dodelijke slachtoffers gevallen. Inlandtaipans zijn misschien de giftigste, maar zeker niet de gevaarlijkst slangen ter wereld.

Voortplanting

Tijdens de paartijd (halverwege november) gaat het mannetje op zoek naar een vrouwtje om mee te paren. Tijdens de zoektocht komen ze regelmatig andere mannetjes tegen, waarmee ze moeten vechten om een vrouwtje voor zich te winnen. Daarbij vallen de heren elkaar aan met de kop en nek. Om elkaar niet te bezeren houden ze de bek gesloten tijdens de gevechten.
Na de paring leggen de vrouwtjes tussen de 11 en 20 eitjes per keer. Het voedselaanbod is een belangrijke factor voor het aantal eieren. Als nest wordt er meestal gekozen voor een oud en verlaten dieren nest of een hol of scheur in rotsen. De eieren doen er 9 tot 11 weken over om uit te komen. De jongen hebben dan al een lengte van ongeveer 47 cm en staan er direct alleen voor, de inlandtaipan kent geen nazorg.

Steve Irwin verteld op zijn manier over de Inlandtaipan,

Met dank aan: hicham marini voor het filmpje.

Met dank aan:

Foto 1 credit: if winter ends / Foter / CC BY-NC
Foto 2 credit: kleinmatt66 / Foter / CC BY-NC-ND
Foto 3 credit: mazpho.to / Foter / CC BY-NC-SA
Foto 4 credit: wasabicube / Foter / CC BY-NC-ND
voor de afbeeldingen.

Laat een bericht achter