Animalsunited header

Komodovaraan


Naam: Komodovaraan komodovaraan4
Lengte: Tot 3 meter
Gewicht: Tot 150kg
Voedsel: Aas, Herten, Zwijnen
Leefomgeving: Indonesië
Onderklassen: geen
Status: Kwetsbaar
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Reptielen (Reptilia)
  • Orde: Schubreptielen (Squamata)
  • Onderorde: Hagedissen (Lacertilia)
  • Familie: Varanen (Varanidae)

Komodovaraan

De Komodovaraan, is lid van de varanen familie. Het is de grootste hagedis van onze aarde. Wat lengte betreft is de Komodovaraan niet de langste, maar met 150 kg is het wel de zwaarste. Ze hebben geen natuurlijke vijanden.

komodovaraan3Kenmerken

Het lichaam van de komodovaraan is langwerpig. Ze hebben een lange staart, de staart is zelfs langer dan het lichaam. Over de gehele lengte van de staart loopt een kam. De kop is plat, vrij breed en voorzien van huidbeenderen. De huidbeenderen op de kop, maar ook op de staart zorgen voor extra bescherming. Ook de huid wordt goed beschermd, de huid is bedekt met schubben, erg dikke schubben die zorgen voor een goede bescherming tegen teken, parasieten en dergelijke. De bek is stomp en krom en wijst naar de grond. In de bek zijn er een stuk of 60 tanden te zien. De tanden groeien naar achteren en zijn ook voorzien van kartels om goed door het vlees van prooidieren te kunnen snijden. De tanden zijn altijd vlijmscherp, afgebroken of verloren tanden worden vervangen. De tong is erg belangrijk voor de komodovaraan. De tong is gespleten en werkt net als bij een slang, ze steken de tong uit om geurstoffen uit de lucht op te pikken. De geurstof plakt aan de tong, de tong wordt langs een orgaan gehaald, het zogenaamde orgaan van Jakobson. Aan de hand van de geurstoffen weten ze prooien te vinden. De ogen en oren zijn wel aanwezig, maar een stuk minder ontwikkeld. Over het algemeen hebben ze een bruine of groene kleur, maar ook zijn er komodovaranen die meer gelig of richting rood van kleur zijn. De jonge dieren zijn veel lichter van kleur, maar hebben al wel, net als de ouders, donkere poten.

Eetgewoontekomodovaraan

Erg kieskeurig is de komodovaraan niet als het om eten gaat. Ze vangen zelf verschillende prooien, ze verzwakken prooien en ze eten dode dieren (aas). Ook soortgenoten worden opgegeten en dan voornamelijk de jonge dieren. De geur van dode dieren kunnen met gemak op 5 kilometer afstand worden opgevangen. Jongere dieren leven onder andere van insecten, kleine zoogdieren, kleine vogels en hun eieren. Grotere (volwassen) dieren hebben veel grotere prooien op het menu staan. Zwijnen, herten, maar ook paarden en geiten worden gegeten. De komodovaraan eet rottend vlees, eerst werd aangenomen dat ze daardoor vele bacteriën in de bek hebben, maar een nieuw onderzoek toont aan dat de komodovaraan zijn mond zorgvuldig schoon houdt en dat daar dus geen dodelijke bacteriën te vinden zijn. Als de komodovaranen klaar zijn met eten, besteden ze eerst nog een minuut of 10 – 15 aan het schoonlikken van de lippen, ook schuren ze met hun hoofd langs bladeren, takken of de grond om zo hun mond schoon te maken. Daarnaast houdt de plakkerige tong de binnenkant van hun mond ook extreem schoon er zullen er geen stukken vlees achterblijven in de bek. 
Als ze aanvallen mikken ze op de poten van de prooi, daarna valt de prooi en kan het niet meer ontsnappen. Als een aanval van een komodovaraan niet direct dodelijk is, dan volgen ze de gebeten prooi. Dankzij de zaagachtige tanden dringt een beet vaak diep door in het lichaam van de prooi. Door een gifklier in de bek van de varaan wordt de beet extra gevaarlijk. Het gif zorgt ervoor dat de aderen verwijden en in combinatie met de grote hoeveelheid bacteriën in bijvoorbeeld de omgeving en in waterpoelen, zijn zelfs kleine beten meestal toch dodelijk. Enkele uren na de beet, infecteert de wond. De infectie, of het bloedverlies wordt de prooi fataal of de prooi raakt in een shock. Dankzij de fantastische reuk wordt de prooi opgespoort en opgegeten.

A Komoto Dragon lays on a rock sunning itself in the warm sun.Leefomgeving

De komodovaranen leven op Indonesië, voornamelijk op de eilanden Flores en Komodo. Ook enkele eilanden rondom Komodo en Flores worden bewoond door deze reuzenreptielen. Ze leven daar in warme, droge omgevingen. Ze leven solitair (alleen), maar ook in groepjes. De jongen leven meestal in bomen, daar komen ze minder in contact met volwassen dieren en is de kans kleiner dat ze worden aangevallen / opgegeten door volwassen exemplaren. De komodovaranen hebben een vast hol waar ze wonen. Meestal is dat hol zo gegraven dat de wind erin waait, dat zorgt voor verkoeling. Omdat ze zo’n klein leefgebied hebben, zijn ze vrij kwetsbaar, de mens jaagt op de voornaamste prooi, maar ook nemen wij steeds meer leefgebied van de komodovaraan in. In het Nationaal Park Komodo worden de komodovaranen beschermd.

Voortplantingkomodovaraan7

De komodovaraan kan zich vrijwel het gehele jaar voortplanten. De vrouwtjes scheiden tijdens de vruchtbare periode andere geurstoffen af via de ontlasting. Mannetje pikken de geur op geruime afstand op en er zijn meerdere mannetjes die reageren op de geur. De mannetjes vechten met elkaar om het vrouwtje, waarbij de sterkste mag paren. Ze gaan op de achterpoten staan en de worstelstrijd kan beginnen. De staart wordt gebruikt om het evenwicht te bewaren. Tijdens het gevecht worden tegenstanders omgeduwd, de tegenstander krabbelt weer op en de worsteling begint opnieuw. Het gevecht stopt pas als één van beide de strijd opgeeft,de verliezers vluchten. De winnaar mag paren met het vrouwtje, hij moet nog wel toestemming van het vrouwtje krijgen wat ze duidelijk laat merken. Heeft het mannetje toestemming, dan grijpt hij het vrouwtje vast in haar nek met zijn bek en hebben ze gemeenschap. Na de gemeenschap draagt het vrouwtje ongeveer een maand tot 6 weken de eitjes. Per worp kunnen er tot 30 eieren gelegd worden. Hoe groter het vrouwtje, hoe meer eieren ze zal leggen. De eieren komen na ongeveer 8 maanden uit. Na de geboorte, zijn de komodovaranen ongeveer 40 centimeter lang en erg kwetsbaar. De ouders zorgen niet voor de jongen, doordat ze nog niet zo groot zijn, zijn ze erg gewild door andere roofdieren en door volwassen komodovaranen. Nadat ze de lengte van 1 meter of langer hebben bereikt, zijn ze veilig voor volwassen komodovaranen, dit kan wel 4 jaar duren, sommige grotere vogels blijven wel jagen op de jonge varanen, totdat ze 1,5 tot 2 meter lang zijn. Vrouwtjes kunnen zelfs zonder dat ze met een mannetje hebben gepaard, toch eieren krijgen. Deze nakomelingen zijn altijd mannetjes. Als een vrouwtje op een “onbewoond” eiland is gestrand, kan zij er dus altijd voor zorgen dat de soort blijft bestaan.

Meer weten over de grootste hagedis van onze aarde?
National Geographic

Laat een bericht achter