Animalsunited header

Kakapo


Naam: Kakapo  kakapo
Lengte:  Tot 65 cm hoog
Gewicht:  Maximaal 3,5 kg
Voedsel: Planteneters
Leefomgeving: Nieuw-Zeeland
Status: Zwaar bedreigd.
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Vogels (Aves)
  • Orde: Papegaai-achtigen (Psittaciformes)
  • Familie: Strigopidae
  • Geslacht: Kakapo (Strigops)

Kakapo

De kakapo (Strigops habroptila) is een papegaaiachtige vogel. Het is één van de zeldzaamste dieren ter wereld en wordt helaas nog steeds met uitsterven bedreigd. Er wordt aangenomen dat ze gemiddeld zo’n 90 jaar oud worden, maar hier zijn geen echte bewijzen voor. Wel wordt er aangenomen dat de kakapo de hoogste leeftijd van alle vogels kan bereiken.

Kenmerkenkakapo

De kakapo is een vreemde, maar zeer opvallende vogel. Één van de meeste opvallende eigenschappen is dat de kakapo niet kan vliegen! Toch hebben ze nog opvallend grote vleugels (dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een struisvogel). De vleugels worden vooral gebruikt om de kakapo af te remmen tijdens een sprong uit een boom. De kakapo kan erg goed klimmen en na het bemachtigen van voedsel springen ze uit de boom op zoek naar een volgende boom. Ze kunnen zich ook op de grond erg goed voort bewegen en zelfs enkele kilometers achter elkaar rennen. Zowel tijdens het rennen als klimmen spelen de vleugels een belangrijke rol om de vogel in balans te houden. Ook kunnen ze opvallend goed springen en glijden (bijvoorbeeld over de takken van een boom), dat is best uniek voor een vogel.
Een ander typisch kenmerk is de opvallend muffe geur van de vogel.
De klauwen zijn bijzonder scherp voor maximale grip tijdens het klimmen.
Ze worden zo’n 50 tot 65 cm lang en kunnen maximaal 3,5 kg zwaar worden en zijn daarmee de zwaarste leden van de orde papegaai-achtigen. Vrouwtjes worden gemiddeld zo’n 1,4 kg worden en de heren gemiddeld 2,2 kg.
Er is weinig onderscheid tussen de heren en de dames. Het verenkleed is hetzelfde, groen met geel en zwarte vlekken of strepen. De heren zijn over het algemeen wel een stuk forser dan de vrouwtjes.
Elk individu is uniek en ze kunnen in gedrag erg verschillend zijn. Sommige vogels zijn lief en aaibaar, andere vogels zijn nors en chagrijnig en worden liever met rust gelaten.
Als de kakapo zich bedreigd voelt dan blijft de vogel stokstijf staan. Zo proberen ze zoveel mogelijk in de omgeving op te gaan en hopelijk niet te worden aangevallen. Dit is niet de meest geavanceerde manier van verdedigen, maar wel een hele logische aangezien de kakapo van nature geen vijanden had. Door ons mensen komen er tegenwoordig wel roofdieren (zoals de hermelijn) in contact met deze schitterende vogels. Door de zwakke manier van verdedigen zijn ze een makkelijke prooi en worden ze ernstig in het voortbestaan bedreigd, op het dieptepunt van het bestaan waren er slechts 49 individuen over!

 

Een zeldzaam kijkje in het leven van de schitterende kakapo

Met dank aan: BBC voor het delen van de video

 

Leefomgeving

De kakapo komt alleen voor in Nieuw-Zeeland. Ze leven daar in de loofbossen, het liefst in bergachtig gebied. Ze zijn nacht actief en zijn overdag zelden tot nooit te vinden omdat ze zich terug trekken en slapen. Ze leven voornamelijk alleen en zoeken alleen naar voedsel. Slechts de vrouwtjes zoeken voor hun jongen voedsel en zijn in hun schuilplaats samen te vinden. Ook tijdens de paartijd kunnen kakapo’s samen gesignaleerd worden.

Eetgewoonterimu vrucht

De kakapo is een herbivoor en leeft uitsluitend van planten. Van nature eten ze vrijwel alleen delen van een speciale conifeer, de rimu. Onder andere de vruchten, wortels, schors en bladeren worden gebruikt als voedsel. Deze plant is dus bijzonder belangrijk voor de kakapo. Tegenwoordig worden de dieren ook speciale supplementen gevoerd om er zo voor te zorgen dat de dieren zich beter voort planten.

Voortplanting

De kakapo plant zich lastig voort. Omdat de voortplanting vooral afhangt van het aanbod voedsel, krijgt het vrouwtje niet ieder jaar jongen. De vrouwtjes paren gemiddeld eens in de 2 tot 4 jaar.
De paring vind voornamelijk plaats in december. Het mannetje neemt een prominente plaats in op een hoge rots, steen of bovenop een heuvel, ergens goed in het zicht. Ze proberen zoveel mogelijk op te vallen bij de vrouwtjes, want er zijn meer kapers op de kust. Mannetjes staan bij elkaar in de buurt en zetten alles op alles om specialer te zijn dan de andere heren, want er komen niet veel vrouwtjes voorbij. Het vrouwtje is daarnaast ook erg kieskeurig en kiest alleen het (voor haar) meest opvallende mannetje om mee te paren.
Vanaf zijn plek haalt het mannetje een grote hap lucht en laat een diepe en zware “boom” geluid horen. Nadat hij dit een keer of 20 tot 30 heeft herhaald laat hij een aantal hoge pieptonen horen, een “ching” geluid. Hiermee geeft het mannetje aan, ik ben klaar om te paren. Ze kunnen deze serenade iedere nacht tot wel 8 uur achter elkaar gedurende 2 tot 3 maanden laten horen. De heren “boomen” tegen elkaar op om zo het vrouwtje voor zich te winnen. Als laatste maakt het mannetje kenmerkende kom-achtige kuilen in het zand. Zo’n kuil wordt gevormd door het rondlopen vlak naast de plek waar het mannetje zichzelf presenteert.
Nadat het vrouwtje een mannetje heeft gekozen en er een succesvolle paring heeft plaats gevonden, legt het vrouwtje één tot vier eitjes per keer. Na ongeveer een maand komen de eitjes uit. Het vrouwtje zorgt alleen voor de jongen en ze moet ‘s nachts haar nest verlaten om voedsel voor zichzelf en haar jongen te vinden.
Na ongeveer 10 weken verlaten de jongen het nest, maar staan er nog niet alleen voor. Moeders blijft tot wel 6 maanden voor haar jongen zorgen.
De jonge mannetjes zijn ongeveer vanaf hun viede levensjaar in staat zich voort te planten, bij de vrouwtjes duurt het ongeveer tot hun zesde levensjaar.

kakapo2Herintroductie

De kakapo wordt / werd met uitsterven bedreigd. Gelukkig is er een plan opgericht om deze schitterende vogels te behouden, het Kakapo Recovery Plan. De eerste resultaten zijn gelukkig zeer positief.
Doordat wij mensen onnatuurlijke vijanden mee naar Nieuw-Zeeland namen is het aantal kakapo in rap tempo afgenomen. Er is besloten om (zo goed als) alle kakapo te vangen en opnieuw uit te zetten op 2 eilanden van Nieuw-Zeeland namelijk:

  1. Codfish Island
  2. Anchor Island

Het belangrijkste aan deze eilanden is, er zijn geen roofdieren. Zo worden de kakapo niet verder bedreigd in het bestaan. Het volgende onderdeel van het plan is het aantal vogels uit te breiden. Na grondig onderzoek is gebleken dat voor het voedsel aanbod bepaald of een kakapo voort plant of niet. Dit belangrijke feit heeft de onderzoekers ertoe aangezet speciale voed punten te maken en over de eilanden te verspreiden. De voeding in de speciaal ontwikkelde bakjes worden met speciale supplementen bijzonder geschikt gemaakt voor de kakapo. Ook dit deel van het plan heeft gewerkt. De kwaliteit van het voedsel is gestegen en daardoor zijn de vrouwtjes beter in staat zich voort te plant.
Daarnaast worden meerdere jongen met de hand groot gebracht om zo ervoor te zorgen dat meer jongen volwassen kunnen worden en vervolgens zich ook voort kunnen planten.
Het team van onderzoekers is klein, maar zeer begaan met het welzijn van de dieren. Dusdanig begaan dat elk dier een naam heeft gekregen en de onderzoekers weten binnen enkele ogenblikken met wie ze te maken hebben. (Voor een volledig overzicht van alle leden van de kakapo familie, klik hier – Lijst van kakapo.
Dit fantastische initiatief werpt z’n vruchten af en lijkt de kakapo voor uitsterven te behoeden.
Wil je meer weten over het plan en de onderzoekers, bekijk dan de officiële site van het Kakapo Recovery Plan.

Kijk mee met één van de onderzoekers van deze schitterende dieren

Met dank aan: DCD Vision

 
 
 
Met dank aan: jidanchaomiantewahipounamu, TheyLookLikeUDepartment of Conservation / Foter / Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.0 Generic (CC BY-NC-SA 2.0)

Laat een bericht achter