Animalsunited header

Papegaaiduiker


Naam: Papegaaiduiker  papegaaiduiker2
Lengte: Tot 35cm
Spanwijdte: Tot 60cm
Ondersoorten Er zijn drie ondersoorten:

  1. Fratercula arctica arctica
  2. Fratercula arctica grabae
  3. Fratercula arctica naumanni
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Vogels (Aves)
  • Orde: Steltloperachtigen (Charadriiformes)
  • Familie: Alcidae

Geslacht: Fratercula

Papegaaiduiker

Papegaaiduikers zijn opvallende vogels. Met hun kenmerkende snavel vallen ze op tussen de meeste op zee levende vogels. Tijdens de winterperiode leven ze midden op zee. Deze bijzondere vogels kunnen zo’n 21 jaar oud worden.

puffinsKenmerken

Ze zijn makkelijk te herkennen aan het uiterlijk. Ze worden tot zo’n 35 cm lang en de spanwijdte komt tot zo’n 60 cm. Het verenkleed is zwart-wit en de snavel is opvallend groot en felgekleurd, de snavel is driehoekig van vorm en is voorzien van blauwe, oranje en gele strepen. Daarnaast bestaat de snavel uit acht verschillende stukjes. Deze stukjes of plaatjes groeien in het begin van het jaar aan en laten aan het einde van het jaar langzaam los. Het loslaten kan een belemmering worden tijden het zoeken naar voedsel, vandaar dat de papegaaiduikers aan de buitenteen een gekromde vlijmscherpe nagel hebben. Met deze nagel kunnen ze losse stukjes van de snavel aftrekken. De ogen van de papegaaiduikers zijn voorzien van een extra derde ooglid speciaal ingericht op het duiken, zo kunnen ze goed onderwater zien . Ze lopen wat onhandig, daardoor worden ze zelfs de clown van de zeevogels genoemd. De poten zijn voorzien van zwemvliezen om zo sneller en beter te kunnen zwemmen en jagen.

Leefomgeving

papegaaiduiker

De papegaaiduikers komen voor langs de kusten van de Noord-Atlantische oceaan, tot aan de Noordelijke IJszee. Ze leven daar op steile hellingen en rotsrijke kusten. Ze leven daar in kolonies bij elkaar en broeden in zelfgegraven holen.

Eetgewoonte

Papegaaiduikers zijn echte vissers. Ze jagen net onder het wateroppervlak tot een diepte van maximaal 15 meter. Ze blijven 5 tot 10 seconden onder water en vangen zoveel mogelijk visjes tegelijk. Vissen als haring, makreel, kabeljauw en andere veel voorkomende soorten zijn kleiner dan de papegaaiduiker en kunnen in één keer opgegeten worden. Vissen die groter zijn dan de papegaaivis krijgen geen aandacht. Daarnaast jagen de papegaaiduikers ook op schaaldieren als garnalen. Er wordt aangenomen dat de papegaaiduikers in de wintermaanden meer van schaaldieren leven, aangezien een groot aantal vissen dan wegtrekt en naar warmere wateren zoeken.

papegaaiduiker4Voortplanting

Papegaaiduikers gaan voorzichtig te werk als ze met de kolonie naar land trekken. Na de winter trekken ze langzaam maar zeker in de richting van broedplaatsen. Overdag zijn ze in de buurt van de kust te vinden, als de avond valt trekken ze meer naar zee. Ze trekken samen op, maar komen nog niet te dicht bij elkaar in de buurt, het duurt ongeveer een week om aan elkaar te wennen. Zodra ze voor de eerste keer in het jaar aan land komen, vliegen ze gelijk weer weg. Langzaam blijven ze steeds iets langer aan land. Zo worden de papegaaiduikers steeds bekender met het broedgebied en vetrouwen ze de omgeving meer. Het mannetje probeert indruk te maken op een vrouwtje door met zijn kop snelle knikkende bewegingen te maken. Tijdens het knikken maakt hij grommende geluiden. Als ze een geschikte partner hebben gevonden trekken ze samen het water op. papegaaiduiker3Daar draaien ze om elkaar heen en tikken de partners met de snavel tegen elkaar aan. Op zee vind de paring plaats, vervolgens gedraagd het mannetje zich dominant naar andere heren en jaagt ze weg, zo blijft zijn vrouwtje “van hem”. Tijdens het broedseizoen blijven de partners bij elkaar. De papegaaiduikers broeden in kolonies van soms wel duizend paren. Ze nestelen zich op hellingen aan zee. Daar graven ze een nest tot ongeveer 2 meter diep. Over het algemeen wordt er één ei per keer gelegd. Het ei is wit met bruine vlekjes en wordt gedurende 6 weken uitgebroed. De eerste tijd worden de jongen voorzien van visjes, die vader en moeder komen brengen. Later wordt het jong aan zijn/haar lot over gelaten en moet het zelfstandig kunnen leven.

 

Meer lezen over de papergaaiduikers?

Wikipedia.nl