Animalsunited header

Dolfijn


Naam: Dolfijn  dolfijn
Voedsel: Vissen en inktvissen
Leefomgeving: Vrijwel overal ter wereld
Soorten: Er zijn 36 soorten
Status: Sommige soorten zijn bedreigd
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Zoogdieren (Mammalia)
  • Orde: Walvissen (Cetacea)
  • Onderorde: Tandwalvissen (Odontoceti)

Dolfijn

Dolfijnen, Delphinidae,  zijn misschien wel de meest geliefde dieren ter wereld. Wat veel mensen niet weten is dat de dolfijn bij de familie van de walvissen hoort. Er zijn 36 soorten dolfijnen. De grootste dolfijn kan bijna 13 meter lang worden en een dikke 14000 kilo wegen en staat beter bekend als de zwarte dolfijn. De kleinste soort, de havisidedolfijn, wordt niet veel langer dan 1,2 meter en weegt “slechts” 40 kilo. Ook de orka hoort bij de familie dolfijnen, de 10 meter lange, zwart-witte reus is vooral bekend uit de film Free Willy.

dolfijn2Kenmerken

Dolfijnen zijn bijzonder slimme dieren, mede daardoor komen ze regelmatig voor in shows, zoals bijvoorbeeld in het Dolfinarium.
Het zijn sociale dieren en leven in groepen van 10 tot 500 dolfijnen. De meeste soorten hebben zowel boven als onder het water goed zicht. Daarnaast hebben ze een bijzonder goed gehoor en kunnen ze geluid frequenties tussen de 75 en 150.000 Hz opvangen. Er wordt aangenomen dat de dolfijnen niet zozeer met de oren, maar met hun onderkaak geluiden opvangen en zo worden doorgegeven aan het binnenoor. Wetenschappers hebben sterk het vermoeden dat ook de (tot) 250 tanden zo zijn gegroeid om als soort antenne te fungeren. Een ander geavanceerd orgaan wordt de meloen genoemd. Het is een gebold orgaan dat een stukje over de bovenkaak uitsteekt. De meloen is erg belangrijk voor echolocatie. spotteddolfijn Een dolfijn gebruikt een soort inwendige sonar, de meloen versterkt die sonar. Net onder het spuitgat hebben de dolfijnen fonische lippen. Deze fonische lippen zijn te vergelijken met de menselijke neuspassage en zorgen voor trilling in het fonische lippenmembraan. Daar worden de trillengen door weefsel in de meloen omgezet in geluid. Zo weten ze feilloos de omgeving af te speuren naar voedsel, vijanden en bijvoorbeeld opstaande rotsen in de omgeving. Er worden klikkende of fluitende geluiden geproduceerd die vaak een dusdanig hoge frequentie hebben, dat wij er niets van horen. Deze slimme dieren hebben een slimme en schitterende tactiek gevonden om te slapen. Net als bij ons, zijn de hersenen van de dolfijnen in 2 helften verdeeld. Ze laten per keer één hersenhelft slapen, zo vergeten ze niet om adem te halen. De huid is erg zacht en glad. Dit komt doordat een dolfijn doorlopend huid vernieuwd. Iedere twee uur schilfert de gehele huid af, daardoor lijkt het alsof ze altijd roos hebben. Het vervangen van de huid zorgt ervoor dat de huid minder weerstand van het water ondervindt en zo is er minder energie nodig tijdens het zwemmen.

EetgewoonteA killer whale jumps out of clear blue water

Het menu van de dolfijnen bestaat vooral uit vissen en inktvissen. De grootte van de prooi hangt af van de soort dolfijn. Zo jaagt een orka onder andere op zeehonden, zeevogels en haaien. Kleinere soorten houden het bij kleinere vissen als de haring, makreel en andere vissen die in grote scholen bij elkaar leven. Ook inktvissen zijn een geliefd hapje bij de dolfijnen.

Soorten

We kunnen de dolfijnen in twee echte ondersoorten verdelen:

  1. Zeedolfijnen
  2. Rivierdolfijnen

We noemen ze wel allebei dolfijn, maar de soorten zijn “slechts” een verre verwant van elkaar en er zitten dan ook wel een aantal verschillen tussen de twee soorten.

Zeedolfijnen
echtedolfijnZeedolfijnen zijn over het algemeen groter dan de rivierdolfijnen. Ze hebben een stompe snuit en goed ontwikkelde ogen. Ze leven vooral van vis en inktvis.
De zeedolfijnen zijn ook weer in twee soorten te verdelen:

  1. ‘Echte’ Dolfijnen, zoals de gewone- en de grijze dolfijn.
  2. Zwaardwalvissen en Grienden, zoals de orka en de griend.

Rivierdolfijnen
rivierdolfijnDeze soort is vrij makkelijk te herkennen. Ze hebben een lange spitse bek met vele smalle, vlijmscherpe tanden. De snuit is een handig hulpmiddel tijdens de zoektocht naar voedsel, ze woelen door de modder en grijpen alles wat ze kunnen. Ze leven vooral van schaaldieren.
Het lichaam en vooral de nek is bijzonder flexibel. Een ander kenmerk zijn de borstvinnen. Deze zijn bij de rivierdolfijnen vrij groot, daarentegen is de rugvin erg klein en stomp. De ogen zijn nauwelijks ontwikkeld, het gebruik van echolocatie des te beter. Jongen zijn bruin van kleur. Pas als ze volwassen zijn kleuren ze langzaam grijs.

*Update 23-01-2014,
Er is een nieuwe soort ontdekt in Brazilië.
“In de rivier zwemmen ongeveer duizend exemplaren van de nieuwe rivierdolfijn met zijn karakteristieke lange bek. Volgens de natuurbeschermingsorganisatie IUCN zijn er maar vijf soorten rivierdolfijnen bekend, als de nieuwe soort wordt meegeteld.”
Lees hier het gehele bericht.

Leefomgeving

De dolfijnen komen in vrijwel alle wateren ter wereld voor. Zo worden de ijzige wateren rond Antarctica en de Noordpool bewoond door de orka’s. De meeste soorten hebben een voorkeur voor de ondiepere gebieden van de zeeën.

dolfijnVoortplanting

De dolfijnen paren uiteraard onder water of aan de oppervlakte. Ze hebben meerdere partners, maar partners leven zelden in dezelfde groep. De paring vind over het algemeen in de zomer plaats. De draagtijd verschilt per soort, zo dragen de vrouwtjes van de gewone dolfijn 9 maanden. Bij orka’s is de draagtijd 15 tot 18 maanden. Ook de zoog tijd is per soort verschillend. Wel krijgen alle soorten slechts één jong per keer. Na de geboorte wordt het jong zo snel mogelijk naar boven geduwd om adem te kunnen halen. De jongen blijven bij moeders en blijven vaak in dezelfde groep leven.

 

Schitterende video over deze schitterende wezens.
 

 
Met dank aan: Freedive101

 
Met dank aan:
Joachim S. Müller
Jim Nix / Nomadic Pursuits
Foter.com
voor de foto’s

Laat een bericht achter