Animalsunited header

Tijger


Naam: Tijger  tijger
Lengte: Van kop tot romp, tot 2,8 meter, de staart, tot 110 cm
Voedsel: Vlees, alle dieren die de Tijger te pakken kan krijgen
Leefomgeving: Zuidoost-Azië en het Verre Oosten (Amoergebied)
Onderklassen:
  1. Bengaalse tijger
  2. Chinese tijger
  3. Maleise tijger
  4. Noord-Indochinese tijger
  5. Siberische tijger
  6. Sumatraanse tijger
Status: Bedreigd
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Zoogdieren (Mammalia)
  • Orde: Roofdieren (Carnivora)
  • Familie: Katachtigen (Felidae)
  • Geslacht: Panthera

 

Tijgers

De tijger (Panthera tigris) hoort bij de familie: katachtigen (Felidae). Deze schitterende katten worden in het wild zo’n 18 jaar oud.

Siberian tigerKenmerken

Tijgers hebben een oranje bruine vacht vol met verticale zwarten strepen. Dankzij zijn streeppatroon ziet zijn prooi hem niet tussen het riet en struikgewas. Elke tijger is uniek en aan de tekening rond de kop te herkennen. Een tijger heeft opvallend lange, witte snorharen die helpen om de weg door het donker te vinden in het struikgewas. De staart van een tijger is bijna 1 meter lang en helpt om de tijger in evenwicht te houden bij een sprong. Tijgers hebben sterke kaken en lange hoektanden om een prooi te grijpen en verscheuren. Me de kleine voortanden kan de tijger vlees van de botten afschrapen. De pupillen van tijgers zijn rond en ziet hij ongeveer 6 keer beter in het donker dan wij. Tijgers zijn erg gespierd zodat hij zijn prooi over honderden meters afstand verslepen richting een waterpoel. Dat is soms voor een tijger noodzakkelijk omdat hij veel drinkt tijdens het eten. Tijgers kunnen beter springen dan rennen, zo kunnen ze zonder moeite over een kloof van 4 meter breed of over een hoogte van 1.80 meter springen. Ook kunnen tijgers heel hard brullen! Zo’n brul kan je op 3 kilometer afstand nog horen. Nadat ze een prooi hebben gedood of tijdens een gevecht laten ze vaak zo’n intimiderende brul horen. Tijgers hebben de langste klauwen van alle katachtige. De nagels zijn intrekbaar in tegenstelling tot bijvoorbeeld het jachtluipaard.

Leefomgeving

De meeste tijgers komen voor in het bos en in het grasland. Tijgers zijn goede zwemmers en in tegenstelling tot andere katachtigen worden ze regelmatig badend in vijvers, meren en rivieren aangetroffen. Tijgers zijn jagende roofdieren, ze jagen alleen. Het menu bestaat voornamelijk uit middelgrote planteneters, zoals zwijnen en zebra’s. Het is geen sociaal dier, de enige groepen bestaan uit moeder en haar welpen. De tijger is een bedreigde diersoort die verspreid over Azië voorkomt.

Eetgewoontetijger

Tijgers zijn geen moeilijke eters. De tijger jaagt op grotere dieren als zwijnen, buffels en zebra’s,  maar ook kleinere dieren als kikkers, vogels en vissen zijn ook een welkom tussendoortje. De tijger weet precies hoe ze de prooi het beste en snelste kunnen doden. Kleinere prooien worden in de nek aangevallen, door middel van de stevige beet breekt de prooi de nek en kan niet meer ontsnappen. Grotere prooien worden omarmt met de voorpoten, daarbij worden de klauwen in het lichaam geslagen. Daarna wordt de keel doorgebeten. Ze hebben zéér scherpe tanden. De 4 grootste scherpe hoektanden bereiken een lengte van 7,5 cm en dringen diep door in de keel of nek van de prooi. De prooi wordt over een afstand van 200 tot 500 meter naar een rustig plekje met voldoende water gesleept. Een tijger is niet gierig, als deze geweldige dieren een volle buik hebben, zullen ze niet door blijven eten, maar verstoppen ze het karkas in de struiken of zelfs onder water voor een ander moment. Zo kan een volwassen buffel voor 4 dagen eten opleveren. Soms zullen tijgers toch meer eten dan nodig is, daarna wordt vaak een aantal dagen niet gegeten. Ze eten dagelijks zo’n 6 tot 20 kilo vlees. Vaak stopt hij met eten om te drinken. Het opeten van een hele buffel gebeurd soms in een aantal verschillende maaltijden verspreid over 4 of 5 dagen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVoortplanting

De mannetjes en vrouwtjes komen elkaar alleen tegen tijdens de paartijd. Het vrouwtje trekt mannetjes uit de omgeving aan dankzij haar urine geur. Mannetjes strijden vaak om één vrouwtje en de winnaar mag paren. Na de paring blijft het mannetje nog ongeveer een week bij het vrouwtje en gaat vervolgens weer op zoek naar nieuwe vrouwtjes. De draagtijd van een tijger vrouwtje is ongeveer 4 tot 7. In enkele gevallen blijft het mannetje toch in de buurt van “zijn” vrouwtje en zelfs na de bevaling is hij nog in de buurt. Het vrouwtje is erg voorzichtig en zelf de vader mag niet te dicht bij haar jongen, welpen, komen. Ook het mannetje kan een gevaar voor de welpen zijn, er zijn gevallen bekend waarbij de vader zijn jong (al dan niet per ongeluk) dood bijt. Het vrouwtje zal er alles aan doen om te zorgen dat het mannetje zo snel mogelijk uit de buurt is. Een tijger vrouwtje kan om de twee jaar 2 jongen krijgen. De welpen worden blind geboren en gedurende de eerte week tot twee weken blijven de ogen gesloten. De kleintjes zijn met staart ongeveer 45 cm lang en leeft de eerste 2 maanden uitsluitend van moedermelk. Het vrouwtje is op zichzelf aangewezen en zal snel na de bevalling alweer moeten jagen. De jongen blijven dan alleen in de schuilplaats. Na 2 maanden mogen de jongen (na het doden van de prooi) een kijkje komen nemen en leren ze vlees kennen. Zodra ze 6 maanden oud zijn kunnen de welpen voor het eerst zelf op jacht. Samen met moeders leren ze de kunst van het jagen. Ze beginnen met kleine vogels en de jongen van andere dieren (bijvoorbeeld herten). Ten opzichte van veel andere katachtigen, eten de jongen eerst en daarna de moeder zelf pas.

 

Wil je meer weten over deze magische dieren?
De documentaire Het verloren land van de tijger is dan echt een aanrader. Een schitterende documentaire over het behouden van deze schitterende katten.

Afbeeldingen afkomstig van:
SXC.hu