Animalsunited header

Bever


Naam: Bever Determined beaver
Lengte: Ongeveer een meter lang
Staart lengte: Ongeveer 30 cm
Gewicht: Zo’n 30 kg
Voedsel: Bomen en planten
Kenmerken:
  • Bijzondere staart
  • Dammen bouwers
Leefomgeving: Europa, Noord-Amerika en Azië
Taxonomische indeling:
  • Rijk: Dieren (Animalia)
  • Stam: Chordadieren (Chordata)
  • Klasse: Zoogdieren (Mammalia)
  • Orde: Knaagdieren (Rodentia)
  • Familie: Beverachtigen (Castoridae)
  • Geslacht: Bever (Castor)

Bever

De bever (Castor) is een van de grotere knaagdieren soorten ter wereld, alleen de capibara wordt nog groter.
Het zijn vrij grote knaagdieren en leven in groepen bij elkaar.

bever3Kenmerken

Een bever is makkelijk te herkennen aan de donkere bruine tot zwarte vacht en de opvallende platte staart. Het zijn forse dieren, ze worden ongeveer een meter lang, tellen we de staart mee, dan worden ze ongeveer 1,30 tot 1,40 meter. Eenmaal volwassen kunnen ze een gewicht van wel 30 kg bereiken.
Het zijn bijzonder slimme knaagdieren en ten opzichte van de andere families knaagdieren, kunnen we bever uitroepen tot professor knaagdier.
Op het land bewegen ze zich moeizaam voort, maar in het water is een bever heer en meest. De volledige bouw is echt gemaakt voor het water. Duiken en zwemmen zijn specialiteiten van de bever. Aan de achterpoten vinden we vijf tenen, met ertussen zwemvliezen. Ook vinden we aan de tweede teen van de achterpoot een extra (kleine) dubbele nagel. Deze nagel is uitermate geschikt voor het schoonhouden van de vacht. De bever komt veel in aanraking van vuil en dat tast de vacht aan. Dankzij die dubbele nagel verzorgen ze zichzelf erg goed en blijven ze schoon.
De staart is waarschijnlijk het opvallendste aan de bever. Schitterend ontwikkeld, afgeplat, geschubd, 12 tot 15 cm breed en wordt gebruikt voor van alles, enkele voorbeelden:

  • Alarmeren van andere bevers
  • Sturen tijdens het zwemmen
  • Metselwerktuig

Ook het gebit van de bever is aangepast aan de levensstijl. Ze hebben 20 wortelloze tanden en kiezen. Vooral de voortanden vallen erg op door hun oranje tot rode glazuurlaag aan de buitenzijde van de tanden. De glazuurlaag bestaat onder andere uit extra ijzer om ze nog sterker te maken. Ongekend sterke tanden, gemaakt om door bomen heen te bijten.
Er zijn nog twee soorten bevers over, de Canadese bever en de bever. Er zijn 3 uitgestorven soorten. Tussen de twee nog levende soorten zit weinig verschil. De Canadese bever is over het algemeen iets donkerder en bouwt wat meer dammen. Ook is de snuit iets stomper dan bij de bever ondersoort.

Leefomgevingbever2

Bevers komen we tegen in Europa, Azië en Noord-Amerika. Bevers zijn bijna uit Europa geroeid door overbejaging, gelukkig hebben enkele families de jacht overleefd en tegenwoordig worden er in verschillende landen nieuwe families uitgezet om weer terug te keren, onder andere in Nederland (1988). Ook in ons land doet de bever het (weer) goed en lijkt de soort volledig te zijn hersteld.
Ze leven in bosrijke gebieden en ze hebben een grote hoeveelheid water nodig. Ook het aantal bomen is doorslaggevend hoe goed bever kan overleven in de omgeving.

beverEetgewoonte

Bevers zijn echte planteneters. Het gebit is erop ingericht en ze halen al hun energie uit het plantaardige materiaal dat ze eten.
Ze zijn niet erg kieskeurig, vrijwel alle bomen en planten zoals riet, waterlelies, bladeren, boomschors, kruiden etc wordt gegeten door de bever.

 

Burcht

Een van de belangrijkste kenmerken van bevers is het bouwen van dammen. Het zijn bijzonder goede dammen bouwers en leven in de aangelegde dam.
De bomen zijn bij voorkeur 8 tot 20 cm dik (diameter). Vooral bomen die dicht bij het water groeien hebben het zwaar te verduren in beverlandschap. Ze zijn vooral fan van wilgen en populieren als het gaat om de aanleg van de dam. Bomen tot 8 cm dik worden met gemak in een minuut of 5 tot 10 doorgeknaagd. Ze pakken de dunnere bomen zelf aan, maar zodra ze een echt forse boom gaan neerhalen, dan gebeurt dat vaak met minimaal 2 bevers. Één begint met knagen en een andere bever houd de wacht. Vaak worden dit soort bomen niet in één nacht, maar verdeeld over meerdere nachten doorgeknaagd. Er zijn zelfs waarnemingen waarbij een groep enkele maanden bezig is om een populier van wel 85 cm door te knagen. Het neerhalen van dit soort dikke bomen gebeurt in hoge uitzondering. Nadat de boom neergehaald is, begint deel 2 van het werk, het klein en schoon maken van de boom. De kleinere stukken kunnen makkelijker worden verplaatst en neergelegd bij de opbouw van de dam, belangrijke regel voor de bever is dan, hoe dikker de boom, hoe korter de stukjes worden. Schors wat eventueel nog aan de boom zit wordt eraf gepulkt en eetbare delen worden nog even snel opgepeuzeld. Ze slaan veel takken, twijgjes en schors op. Dat is belangrijk omdat de bever geen winterslaap houd, maar wel in een omgeving woont waar het vriest. Zodra de plas / meer / rivier is dichtgevroren, beginnen ze aan de opgeslagen reserve.beverdam
Zodra de bevers gaan beginnen, wordt er vrijwel direct een plan gemaakt. Is de rivier te breed of is de stroming te sterk dan bouwen de bevers “slechts” een hol. Het hol kan zich bevinden op de oever (dat wordt het hol ketel genoemd), of ze bouwen het hol in het water, dan vormt het een geheel eigen eiland in het water. Er worden stenen gebruikt om de onderzijde van de burcht te verstevigen. De burcht is zo ontzettend sterk en goed gebouwd dat er over het algemeen meerdere mensen op kunnen staan. Zo’n hol kan wel 2 meter boven het water uitsteken. Een hol is vaak voorzien van meerdere ingangen (altijd minimaal 2, maar soms wel 4 of 5 ingangen). In koudere gebieden wordt de burcht vaak aan de buitenkant voorzien van modder en leem. Dankzij deze hulpmiddelen blijft de warmte goed binnen de burcht en is er slecht aan de bovenzijde een ventilatiegat. In strengere winters kan je de damp uit het ventilatiegat zien komen en lijkt dan wel een beetje op een vulkaan die aan het roken is. Soms wordt een burcht jarenlang gebruikt, de burcht moet dan jaar na jaar versterkt en verhoogd worden om niet door het water te worden opgeslokt. Een burcht is een extreem goede beschermplaats voor de bevers en hun jongen. Roofdieren kunnen er niet in en zelfs als, bijvoorbeeld een beer, bruut geweld gebruikt om de burcht binnen te dringen, dan hebben de bevers allang de verschillende uitgangen gebruikt om te ontsnappen.
De langste burcht ter wereld is een extreem lange dam. Het national park “Wood Buffalo” heeft de eer, de burcht is (naar zeggen) vanuit de ruimte te zien en is een ruime 800 meter lang. Deze burcht is een ware trekpleister voor het park en is bijzonder sterk. 800 meter lang, dat is 8 voetbalvelden aan elkaar! echt ongekend wat deze dieren voor elkaar krijgen.

Opvallend

De bever is lange tijd ernstig in gevaar geweest. Vooral de vacht was zeer gewild. Ook zijn er periodes geweest waarin de bever werd gezien als waterdier en dus gewoon gegeten mocht worden tijdens de tijden van het vasten.
Tijdens het zwemmen is de bever net een torpedo, zo strak houden ze de poten tegen het lijf.

Een kijkje in het leven van een bever

Met dank aan: PBS voor de video.

Met dank aan:
mtneer_man
Greencolander
toddalert
Ole Husby
Foter
voor de afbeeldingen.

Laat een bericht achter